ایمپلنت دیجیتال چیست و چه تفاوتی با ایمپلنت معمولی دارد؟ بررسی مزایا، مراحل و هزینه
از دست دادن یک یا چند دندان می‌تواند علاوه بر تأثیر بر زیبایی لبخند، مشکلاتی در جویدن غذا، صحبت کردن و سلامت سایر دندان‌ها ایجاد کند. ایمپلنت دندان یکی از روش‌های مؤثر برای جایگزینی دندان‌های ازدست‌رفته است که با قرار دادن پایه‌ای سازگار با بدن در استخوان فک، امکان بازسازی عملکرد و ظاهر دندان را فراهم می‌کند.
با پیشرفت فناوری‌های دندانپزشکی، روش‌های جدیدی برای برنامه‌ریزی و انجام جراحی ایمپلنت به وجود آمده‌اند. یکی از این روش‌ها، ایمپلنت دیجیتال است که با استفاده از تصویربرداری سه‌بعدی، اسکن داخل دهان و نرم‌افزارهای تخصصی، امکان بررسی دقیق‌تر شرایط فک و طراحی مراحل درمان را فراهم می‌کند.
اما ایمپلنت دیجیتال چیست؟ چه تفاوتی با ایمپلنت معمولی دارد؟ آیا این روش درد کمتری دارد و برای همه افراد مناسب است؟ در این مقاله به بررسی کامل ایمپلنت دیجیتال، مراحل انجام، مزایا، معایب، هزینه و شرایط انتخاب این روش می‌پردازیم.
ایمپلنت دیجیتال چیست؟
ایمپلنت دیجیتال روشی برای برنامه‌ریزی و هدایت جراحی کاشت دندان است که در آن از فناوری‌های دیجیتال برای بررسی ساختار دهان و فک و تعیین موقعیت مناسب پایه ایمپلنت استفاده می‌شود.
در روش‌های سنتی‌تر، دندانپزشک با استفاده از معاینه بالینی و تصویربرداری‌های موردنیاز، محل مناسب کاشت ایمپلنت را مشخص می‌کند. در روش دیجیتال، اطلاعات بیشتری از طریق ابزارهایی مانند اسکنر داخل دهانی و تصاویر سه‌بعدی به دست می‌آید و این اطلاعات در نرم‌افزارهای تخصصی مورد بررسی قرار می‌گیرند.
یکی از ابزارهای مهم در این روش، راهنمای جراحی دیجیتال (Surgical Guide) است. این راهنما بر اساس اطلاعات تشخیصی و طرح درمان بیمار ساخته می‌شود و در زمان جراحی به دندانپزشک کمک می‌کند ایمپلنت را در موقعیت و زاویه برنامه‌ریزی‌شده قرار دهد.
هدف اصلی از استفاده از فناوری دیجیتال، افزایش دقت در برنامه‌ریزی درمان، بررسی بهتر ساختار استخوان و کاهش خطاهای احتمالی در اجرای جراحی است.
نکته مهم این است که ایمپلنت دیجیتال لزوماً به معنای استفاده از پایه یا برند متفاوتی از ایمپلنت نیست. در واقع، تفاوت اصلی این روش با روش‌های معمول بیشتر به نحوه تشخیص، طراحی و هدایت جراحی مربوط می‌شود.
ایمپلنت دیجیتال چگونه انجام می‌شود؟
درمان ایمپلنت دیجیتال شامل چند مرحله است که هرکدام در دستیابی به نتیجه مناسب اهمیت دارند. مراحل درمان ممکن است با توجه به شرایط استخوان فک، تعداد دندان‌های ازدست‌رفته و وضعیت سلامت دهان بیمار متفاوت باشد.
۱. معاینه اولیه و بررسی وضعیت دهان و دندان
در اولین مرحله، دندانپزشک وضعیت کلی دهان و دندان‌های بیمار را بررسی می‌کند. سلامت لثه، وضعیت دندان‌های مجاور، محل دندان ازدست‌رفته و میزان استخوان موجود در فک از جمله مواردی هستند که در این معاینه اهمیت دارند.
همچنین سابقه پزشکی بیمار، داروهای مصرفی، بیماری‌های زمینه‌ای و عادت‌هایی مانند مصرف دخانیات بررسی می‌شوند؛ زیرا این عوامل می‌توانند بر روند جراحی و ترمیم تأثیر بگذارند.
در صورت وجود بیماری‌های لثه یا عفونت‌های دهانی، ممکن است لازم باشد ابتدا این مشکلات درمان شوند.
۲. تصویربرداری سه‌بعدی و اسکن دیجیتال
یکی از مهم‌ترین مراحل ایمپلنت دیجیتال، جمع‌آوری اطلاعات دقیق از ساختار دهان و فک است.
در این مرحله ممکن است از روش‌های زیر استفاده شود:
- سی‌بی‌سی‌تی (CBCT): برای بررسی سه‌بعدی استخوان فک، حجم استخوان و موقعیت ساختارهای حساس مانند عصب فک پایین و حفره سینوس.
- اسکنر داخل دهانی: برای ثبت دیجیتال شکل دندان‌ها، لثه و بافت‌های اطراف.
- تصاویر دیجیتال: برای بررسی وضعیت دندان‌ها و کمک به طراحی مناسب‌تر درمان.
ترکیب این اطلاعات به دندانپزشک اجازه می‌دهد شرایط محل کاشت ایمپلنت را با جزئیات بیشتری بررسی کند.
۳. طراحی و برنامه‌ریزی دیجیتال درمان
پس از جمع‌آوری اطلاعات، تصاویر و داده‌های به دست آمده در نرم‌افزارهای تخصصی بررسی می‌شوند.
در این مرحله، دندانپزشک موقعیت مناسب ایمپلنت، زاویه قرارگیری و عمق موردنیاز را با توجه به شرایط استخوان و ساختارهای اطراف مشخص می‌کند.
یکی از اهداف مهم این مرحله، ایجاد هماهنگی میان محل قرارگیری پایه ایمپلنت و روکش نهایی است. به این ترتیب، علاوه بر توجه به شرایط استخوان، موقعیت دندان جایگزین از نظر عملکرد و زیبایی نیز در نظر گرفته می‌شود.
۴. ساخت راهنمای جراحی دیجیتال
در مواردی که استفاده از راهنمای جراحی مناسب باشد، بر اساس طرح درمان یک قالب اختصاصی ساخته می‌شود.
این راهنما معمولاً دارای مسیرهای مشخصی برای هدایت ابزارهای جراحی است و هنگام کاشت ایمپلنت روی دندان‌ها یا بافت‌های مناسب قرار می‌گیرد.
استفاده از راهنمای جراحی می‌تواند به اجرای دقیق‌تر موقعیت و زاویه برنامه‌ریزی‌شده کمک کند. البته کیفیت طراحی، نحوه قرارگیری راهنما و مهارت دندانپزشک در نتیجه نهایی اهمیت زیادی دارند.
۵. جراحی و کاشت پایه ایمپلنت
پس از تکمیل مراحل برنامه‌ریزی، جراحی کاشت ایمپلنت انجام می‌شود.
در این مرحله، پایه ایمپلنت در استخوان فک قرار می‌گیرد. بسته به شرایط بیمار و نوع طرح درمان، ممکن است جراحی با استفاده از راهنمای دیجیتال یا به روش معمول انجام شود.
استفاده از روش دیجیتال در برخی بیماران امکان انجام جراحی با برش محدودتر را فراهم می‌کند؛ اما این موضوع برای همه افراد امکان‌پذیر نیست.
۶. دوره ترمیم و اتصال ایمپلنت به استخوان
پس از قرار دادن پایه ایمپلنت، بدن به زمان نیاز دارد تا استخوان اطراف پایه ترمیم شود و اتصال مناسبی با سطح ایمپلنت ایجاد کند. این فرایند استئواینتگریشن (Osseointegration) نام دارد.
مدت زمان ترمیم به عواملی مانند کیفیت و حجم استخوان، وضعیت سلامت عمومی، محل کاشت ایمپلنت و شرایط جراحی بستگی دارد.
در این دوره، رعایت توصیه‌های دندانپزشک و مراجعه به جلسات پیگیری اهمیت زیادی دارد.
۷. نصب روکش دندان
پس از اطمینان از اتصال مناسب ایمپلنت به استخوان، مراحل ساخت و نصب روکش انجام می‌شود.
روکش باید از نظر اندازه، شکل، رنگ و نحوه قرارگیری با دندان‌های مجاور هماهنگ باشد. همچنین نحوه تماس دندان‌ها هنگام جویدن بررسی می‌شود تا فشار نامناسبی به پایه ایمپلنت وارد نشود.
مزایای ایمپلنت دیجیتال چیست؟
استفاده از فناوری‌های دیجیتال در درمان ایمپلنت می‌تواند مزایای مختلفی داشته باشد. البته میزان بهره‌مندی از این مزایا به شرایط بیمار و نوع جراحی بستگی دارد.
۱. برنامه‌ریزی دقیق‌تر پیش از جراحی
یکی از مهم‌ترین مزایای ایمپلنت دیجیتال، امکان بررسی سه‌بعدی ساختار استخوان و تعیین موقعیت مناسب ایمپلنت پیش از شروع جراحی است.
این موضوع به دندانپزشک کمک می‌کند محدودیت‌های آناتومیک را بهتر شناسایی کند و برای شرایط احتمالی برنامه‌ریزی داشته باشد.
۲. بررسی بهتر ساختارهای حساس فک
در نواحی مختلف فک، ساختارهای مهمی مانند عصب‌ها و حفره سینوس وجود دارند. تصویربرداری سه‌بعدی به دندانپزشک کمک می‌کند موقعیت این ساختارها را بهتر بررسی کند و در طراحی محل کاشت ایمپلنت در نظر بگیرد.
۳. امکان استفاده از جراحی با برش محدودتر
در برخی بیماران که شرایط استخوان و لثه مناسب است، استفاده از راهنمای جراحی می‌تواند امکان انجام ایمپلنت با برش محدودتر را فراهم کند.
این روش ممکن است در شرایط مناسب باعث کاهش آسیب به بافت نرم و ناراحتی پس از جراحی شود. با این حال، جراحی بدون برش برای همه بیماران مناسب نیست و در صورت نیاز به مشاهده مستقیم استخوان یا انجام پیوند، ممکن است جراحی با برش معمول ضروری باشد.
۴. هماهنگی بهتر میان ایمپلنت و روکش نهایی
در طراحی دیجیتال، موقعیت پایه ایمپلنت با توجه به محل قرارگیری روکش نهایی نیز بررسی می‌شود.
این موضوع به‌خصوص در ناحیه جلویی دهان اهمیت دارد؛ زیرا علاوه بر عملکرد، ظاهر دندان و هماهنگی آن با لبخند نیز مورد توجه است.
۵. امکان پیش‌بینی بهتر مراحل درمان
با استفاده از نرم‌افزارهای تخصصی، دندانپزشک می‌تواند مراحل مختلف درمان را پیش از جراحی بررسی و طراحی کند. این موضوع به برنامه‌ریزی بهتر و کاهش برخی ابهام‌های درمان کمک می‌کند.
معایب و محدودیت‌های ایمپلنت دیجیتال
با وجود مزایای متعدد، ایمپلنت دیجیتال نیز محدودیت‌هایی دارد و نباید آن را روشی بدون عارضه یا کاملاً بدون درد در نظر گرفت.
برخی از مهم‌ترین محدودیت‌های این روش عبارت‌اند از:
- هزینه بیشتر در برخی موارد: استفاده از تجهیزات تصویربرداری، اسکن دیجیتال، نرم‌افزارهای تخصصی و ساخت راهنمای جراحی ممکن است هزینه درمان را افزایش دهد.
- وابستگی به کیفیت اطلاعات دیجیتال: دقت برنامه‌ریزی به کیفیت تصاویر، اسکن‌ها و طراحی انجام‌شده وابسته است.
- نیاز به تجهیزات تخصصی: انجام این روش به امکانات مناسب و دانش فنی کافی نیاز دارد.
- مناسب نبودن برای تمام بیماران: در برخی شرایط پیچیده، مانند نیاز به بازسازی گسترده استخوان، ممکن است روش‌های جراحی دیگری مناسب‌تر باشند.
- احتمال بروز عوارض جراحی: عفونت، خونریزی، تورم، درد، آسیب به ساختارهای مجاور و شکست اتصال ایمپلنت به استخوان از عوارض احتمالی کاشت ایمپلنت هستند.
بنابراین، دیجیتال بودن درمان به معنای تضمین موفقیت یا حذف کامل عوارض نیست.
تفاوت ایمپلنت دیجیتال و ایمپلنت معمولی چیست؟
مهم‌ترین تفاوت ایمپلنت دیجیتال و معمولی در نحوه برنامه‌ریزی و هدایت جراحی است. در هر دو روش، هدف قرار دادن پایه ایمپلنت در استخوان فک و جایگزینی دندان ازدست‌رفته است.
| معیار مقایسه | ایمپلنت دیجیتال | ایمپلنت معمولی |
|---|---|---|
| نحوه برنامه‌ریزی | استفاده گسترده‌تر از ابزارهای دیجیتال | بر اساس معاینه و روش‌های تشخیصی متناسب با شرایط |
| تصویربرداری | معمولاً همراه با بررسی سه‌بعدی | ممکن است از تصویربرداری دوبعدی یا سه‌بعدی استفاده شود |
| تعیین موقعیت ایمپلنت | امکان طراحی رایانه‌ای | بر اساس ارزیابی و برنامه‌ریزی دندانپزشک |
| راهنمای جراحی | امکان استفاده از راهنمای اختصاصی | ممکن است بدون راهنمای اختصاصی انجام شود |
| مدت جراحی | بسته به شرایط ممکن است کوتاه‌تر باشد | وابسته به پیچیدگی جراحی |
| هزینه | ممکن است بیشتر باشد | بسته به تجهیزات و خدمات موردنیاز متفاوت است |
| دوره ترمیم | وابسته به شرایط استخوان و بیمار | وابسته به شرایط استخوان و بیمار |
نکته مهم این است که ایمپلنت معمولی لزوماً به معنای روش قدیمی یا غیردقیق نیست. بسیاری از جراحی‌های معمول ایمپلنت نیز با استفاده از تصویربرداری سه‌بعدی و برنامه‌ریزی دقیق انجام می‌شوند.
همچنین استفاده از فناوری دیجیتال به‌تنهایی تضمین‌کننده دوام بیشتر یا موفقیت بالاتر ایمپلنت نیست. مهارت دندانپزشک، کیفیت استخوان، انتخاب مناسب پایه و رعایت مراقبت‌های پس از درمان نقش مهمی در نتیجه نهایی دارند.
آیا ایمپلنت دیجیتال درد کمتری دارد؟
یکی از پرسش‌های رایج بیماران این است که آیا ایمپلنت دیجیتال نسبت به روش معمول درد کمتری دارد؟
در هر دو روش، جراحی با استفاده از بی‌حسی موضعی انجام می‌شود و بیمار نباید در زمان انجام جراحی درد قابل‌توجهی احساس کند؛ البته ممکن است فشار یا لرزش ابزارها را متوجه شود.
در برخی موارد، اگر شرایط بیمار اجازه دهد و جراحی با برش محدودتری انجام شود، میزان آسیب به بافت‌های اطراف کاهش پیدا می‌کند. این موضوع ممکن است به کاهش تورم، خونریزی و ناراحتی پس از جراحی کمک کند.
با این حال، میزان درد پس از درمان در افراد مختلف متفاوت است و به عواملی مانند تعداد ایمپلنت‌ها، پیچیدگی جراحی، نیاز به پیوند استخوان و آستانه تحمل درد بستگی دارد.
چه افرادی کاندید مناسب ایمپلنت دیجیتال هستند؟
بسیاری از افرادی که یک یا چند دندان خود را از دست داده‌اند، ممکن است بتوانند از درمان ایمپلنت استفاده کنند. با این حال، انتخاب روش دیجیتال یا معمولی به شرایط دهان و فک بستگی دارد.
افرادی که شرایط زیر را دارند، ممکن است کاندید مناسبی برای ایمپلنت باشند:
- افرادی که یک یا چند دندان خود را از دست داده‌اند.
- افرادی که حجم و کیفیت استخوان فک آن‌ها برای کاشت ایمپلنت مناسب است.
- افرادی که از سلامت نسبی لثه برخوردار هستند.
- افرادی که به دنبال جایگزینی ثابت برای دندان ازدست‌رفته هستند.
- افرادی که به دلیل موقعیت حساس دندان ازدست‌رفته به برنامه‌ریزی دقیق‌تر جراحی نیاز دارند.
البته برخی شرایط می‌توانند بر امکان انجام ایمپلنت تأثیر بگذارند. برای مثال، بیماری‌های کنترل‌نشده، عفونت فعال لثه، مصرف دخانیات و کمبود استخوان ممکن است نیازمند بررسی یا درمان تکمیلی باشند.
حتی در صورت وجود کمبود استخوان، امکان انجام ایمپلنت در بعضی بیماران با استفاده از روش‌هایی مانند پیوند استخوان یا لیفت سینوس وجود دارد. تصمیم‌گیری درباره این روش‌ها باید پس از معاینه و بررسی تصاویر تشخیصی انجام شود.
هزینه ایمپلنت دیجیتال به چه عواملی بستگی دارد؟
هزینه ایمپلنت دیجیتال برای تمام بیماران یکسان نیست و به عوامل مختلفی بستگی دارد. علاوه بر هزینه پایه ایمپلنت، نوع خدمات تشخیصی و جراحی نیز می‌تواند بر قیمت نهایی تأثیر بگذارد.
مهم‌ترین عوامل مؤثر بر هزینه عبارت‌اند از:
۱. برند و نوع پایه ایمپلنت
برندهای مختلف ایمپلنت از نظر طراحی، جنس، فناوری ساخت و ویژگی‌های فنی تفاوت دارند. انتخاب نوع پایه باید با توجه به شرایط بیمار و نظر دندانپزشک انجام شود.
۲. تجهیزات و خدمات دیجیتال
هزینه تصویربرداری سه‌بعدی، اسکن داخل دهانی، طراحی رایانه‌ای و ساخت راهنمای جراحی می‌تواند بخشی از هزینه درمان را تشکیل دهد.
۳. نیاز به پیوند استخوان
اگر حجم استخوان فک برای قرارگیری مناسب ایمپلنت کافی نباشد، ممکن است بیمار به پیوند استخوان یا روش‌های بازسازی استخوان نیاز داشته باشد. این درمان‌های تکمیلی می‌توانند هزینه را افزایش دهند.
۴. نوع روکش دندان
جنس و نوع روکش، روش ساخت و ویژگی‌های زیبایی آن از عوامل مؤثر بر هزینه نهایی هستند.
۵. تعداد ایمپلنت‌ها و پیچیدگی درمان
طبیعی است که جایگزینی چند دندان یا انجام جراحی در نواحی پیچیده فک به برنامه‌ریزی و خدمات بیشتری نیاز داشته باشد.
برای اطلاع از هزینه دقیق، لازم است ابتدا وضعیت دهان و استخوان فک بررسی شود و طرح درمان متناسب با نیازهای بیمار مشخص گردد.
مراقبت‌های بعد از ایمپلنت دیجیتال
مراقبت‌های پس از جراحی نقش مهمی در ترمیم مناسب بافت‌ها و حفظ سلامت ایمپلنت دارند. اگرچه جزئیات مراقبت ممکن است با توجه به نوع جراحی متفاوت باشد، رعایت نکات زیر معمولاً اهمیت دارد:
- رعایت بهداشت دهان: دندان‌ها و نواحی اطراف ایمپلنت باید مطابق دستور دندانپزشک تمیز نگه داشته شوند.
- پرهیز از فشار به محل جراحی: در روزهای ابتدایی باید از جویدن غذاهای سفت در ناحیه جراحی خودداری شود.
- رعایت رژیم غذایی مناسب: مصرف غذاهای نرم و خنک در روزهای ابتدایی می‌تواند به کاهش ناراحتی کمک کند.
- پرهیز از مصرف دخانیات: سیگار و سایر محصولات دخانی می‌توانند روند ترمیم و اتصال ایمپلنت به استخوان را مختل کنند.
- مصرف دارو طبق دستور پزشک: داروهای تجویزشده باید در زمان و مقدار مشخص مصرف شوند.
- مراجعه به جلسات پیگیری: بررسی روند ترمیم و وضعیت ایمپلنت برای اطمینان از پیشرفت مناسب درمان ضروری است.
در صورت بروز درد شدید یا رو به افزایش، تورم غیرعادی، تب، خونریزی مداوم یا ترشح از محل جراحی باید با دندانپزشک تماس گرفت.
ایمپلنت دیجیتال چقدر دوام دارد؟
یکی دیگر از سؤالات مهم بیماران درباره طول عمر ایمپلنت دیجیتال است.
دوام ایمپلنت به عوامل مختلفی بستگی دارد و نمی‌توان برای تمام افراد مدت زمان مشخصی را تضمین کرد. کیفیت استخوان، وضعیت لثه، نحوه قرارگیری پایه، میزان فشار واردشده هنگام جویدن، بهداشت دهان و مراجعه منظم به دندانپزشک در طول عمر ایمپلنت مؤثر هستند.
همچنین باید توجه داشت که پایه ایمپلنت و روکش آن دو بخش متفاوت هستند. حتی اگر پایه ایمپلنت برای سال‌های طولانی در استخوان باقی بماند، ممکن است روکش به دلیل فرسودگی یا آسیب به تعمیر یا تعویض نیاز پیدا کند.
برای افزایش طول عمر ایمپلنت توصیه می‌شود:
- روزانه حداقل دو بار مسواک بزنید.
- از نخ دندان یا ابزارهای مخصوص تمیز کردن اطراف ایمپلنت استفاده کنید.
- از وارد کردن فشار بیش از حد به دندان‌ها خودداری کنید.
- در صورت دندان‌قروچه، موضوع را با دندانپزشک در میان بگذارید.
- برای معاینات دوره‌ای و بررسی سلامت لثه مراجعه کنید.
سؤالات متداول درباره ایمپلنت دیجیتال
آیا ایمپلنت دیجیتال برای همه افراد مناسب است؟
خیر. انتخاب این روش به شرایط استخوان فک، وضعیت لثه، سلامت عمومی و پیچیدگی جراحی بستگی دارد. دندانپزشک پس از معاینه و بررسی تصاویر تشخیصی، روش مناسب را تعیین می‌کند.
آیا ایمپلنت دیجیتال بدون جراحی انجام می‌شود؟
خیر. ایمپلنت دیجیتال همچنان یک روش جراحی برای قرار دادن پایه در استخوان فک است. در برخی شرایط می‌توان از تکنیک‌های کم‌تهاجمی یا بدون برش گسترده استفاده کرد، اما این موضوع به شرایط بیمار بستگی دارد.
آیا ایمپلنت دیجیتال سریع‌تر از روش معمول انجام می‌شود؟
برنامه‌ریزی دیجیتال ممکن است در برخی موارد باعث ساده‌تر شدن روند جراحی شود؛ اما مدت زمان کل درمان به شرایط استخوان، نیاز به درمان‌های تکمیلی و زمان موردنیاز برای اتصال ایمپلنت به استخوان بستگی دارد.
آیا بعد از ایمپلنت دیجیتال می‌توان بلافاصله غذا خورد؟
پس از جراحی باید تا برطرف شدن بی‌حسی از خوردن غذا خودداری کرد تا از آسیب ناخواسته به بافت‌ها جلوگیری شود. در روزهای ابتدایی نیز معمولاً مصرف غذاهای نرم توصیه می‌شود. زمان بازگشت به رژیم غذایی عادی باید با توجه به شرایط جراحی و نظر دندانپزشک تعیین شود.
آیا ایمپلنت دیجیتال گران‌تر از ایمپلنت معمولی است؟
در برخی موارد بله؛ زیرا استفاده از تصویربرداری سه‌بعدی، اسکن دیجیتال و راهنمای جراحی اختصاصی می‌تواند هزینه بیشتری داشته باشد. البته هزینه نهایی به تجهیزات مورد استفاده و طرح درمان بستگی دارد.
آیا احتمال شکست ایمپلنت دیجیتال وجود دارد؟
بله. مانند سایر روش‌های کاشت ایمپلنت، در این روش نیز احتمال شکست درمان وجود دارد. عفونت، کیفیت نامناسب استخوان، فشار بیش از حد و اختلال در روند ترمیم از عوامل احتمالی هستند.
جمع‌بندی؛ ایمپلنت دیجیتال بهتر است یا ایمپلنت معمولی؟
ایمپلنت دیجیتال یکی از روش‌های نوین برنامه‌ریزی و انجام جراحی کاشت دندان است که با استفاده از فناوری‌هایی مانند تصویربرداری سه‌بعدی، اسکن داخل دهانی و راهنمای جراحی اختصاصی، امکان بررسی دقیق‌تر شرایط فک و طراحی موقعیت ایمپلنت را فراهم می‌کند.
این روش می‌تواند در موارد مناسب به افزایش دقت برنامه‌ریزی، بررسی بهتر ساختارهای حساس و اجرای کنترل‌شده‌تر جراحی کمک کند. با این حال، ایمپلنت معمولی نیز در صورت تشخیص صحیح، برنامه‌ریزی مناسب و اجرای اصولی می‌تواند نتایج درمانی مطلوبی داشته باشد.
در نهایت، نمی‌توان یک روش را برای تمام بیماران بهترین گزینه دانست. وضعیت استخوان فک، سلامت لثه، محل دندان ازدست‌رفته و شرایط عمومی بیمار باید پیش از انتخاب روش درمان بررسی شوند.
اگر قصد جایگزینی دندان ازدست‌رفته خود را دارید، می‌توانید برای ارزیابی شرایط دهان و فک و بررسی امکان انجام ایمپلنت دیجیتال یا معمولی با دندانپزشک مشورت کنید.
در مطب دکتر توحید ثابت‌مقدم، شرایط هر بیمار به‌صورت اختصاصی بررسی می‌شود تا بر اساس وضعیت دهان و فک، مناسب‌ترین روش درمانی پیشنهاد شود.